جوانی، بندگی، کمال

 ارزش عبادت خدا در دوران جوانی؛ جوانی که فرشته می‌شود

جوانی، فصل طلایی زندگی انسان است؛ فصلی سرشار از شور، توان، آرزو و انتخاب. در نگاه دین، این دوره تنها یک مقطع سنی نیست، بلکه فرصتی تکرارنشدنی برای ساختن شخصیت الهی انسان است. به همین دلیل، عبادت در جوانی جایگاهی ویژه و ارزشی دوچندان دارد؛ ارزشی که در روایات، با تعابیری شگفت‌انگیز بیان شده است.
پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند: برتری جوانی که در دوران نوجوانی و جوانی به عبادت خدا روی آورده، بر کسی که در کهنسالی اهل عبادت شده، مانند برتری پیامبران بر دیگر مردم است. این تشبیه بلند، نشان می‌دهد که عبادت در جوانی تنها انجام یک وظیفه نیست، بلکه نشانه‌ای از بلوغ روح و انتخاب آگاهانه راه خدا در میان جاذبه‌های دنیا است.
در حدیثی دیگر، پیامبر(ص) از قول خداوند متعال نقل می‌کنند که جوان مؤمنی که به تقدیر الهی ایمان دارد، به کتاب خدا راضی است، به روزی خود قانع است و خواسته‌های نفسانی‌اش را برای خدا کنار می‌گذارد، نزد پروردگار، همانند یکی از فرشتگان است. این بیان، اوج کرامت جوانی را نشان می‌دهد که در اوج تمایلات، مسیر بندگی را انتخاب می‌کند.
خداوند، طبق فرمایش پیامبر اکرم(ص)، جوانی را که جوانی خود را در راه طاعت و بندگی او صرف کند، دوست می‌دارد. این محبت الهی، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که یک جوان می‌تواند در زندگی به دست آورد؛ سرمایه‌ای که آینده دنیا و آخرت او را تضمین می‌کند.
در همین مسیر، امام باقر علیه‌السلام از حضرت ابراهیم(ع) نقل می‌کنند که وقتی نخستین موی سفید را در ریش خود دید، خدا را شکر کرد که به این سن رسیده و حتی یک لحظه نافرمانی خدا را نکرده است. این روایت، نشان می‌دهد که پاکی در جوانی، زمینه‌ساز آرامش و افتخار در پیری است.
میلاد حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام، الگوی جوان مؤمن، شجاع و عبادت‌پیشه، بهانه‌ای است تا جوانان امروز بدانند که می‌توان در اوج جوانی، هم پاک زیست، هم مؤمن ماند و هم قهرمان بندگی خدا شد. روز جوان، یادآور این حقیقت است که آینده روشن امت، از جوانانی ساخته می‌شود که دلشان با خداست.