امام شهید ما حضرت آیتالله العظمی سید علی خامنهای (قدس سره) همواره بر دو رکن اساسی در نماز تأکید ویژه دارند: اول وقت و حضور قلب.
اما حقیقت «حضور قلب» چیست؟
حضور قلب یعنی وقتی نماز میخوانی، بدانی با چه کسی حرف میزنی. بدانی در برابر چه عظمتی ایستادهای. این آگاهی و توجه، جان نماز است. گاهی حواس انسان پرت میشود؛ اشکالی ندارد، انسان است دیگر. اما به مجرد اینکه متوجه شدی، دوباره همان حال حضور را در خودت احیا کن. همان احساسِ داشتن مخاطب را زنده نگه دار. این همان «حضور قلب» است.
رهبر معظم انقلاب میفرمایند: اگر نماز اول وقت را با حضور قلب بخوانید و تا حد امکان آن را به جماعت برگزار کنید، اعتلای روحی پیدا خواهید کرد.
چقدر زیبا و امیدوارکننده! ایشان تأکید میکنند: شما جوانید. دلهایتان پاک است، روحهایتان پاک است. آلودگی ندارید یا اگر هم دارید، بسیار کم است. اما وقتی به سن ما رسیدید، مشکلات بسیار میشود. پس این فرصت طلایی جوانی را غنیمت بشمارید.
حضرت آقا با صراحت میفرمایند: اگر این دو چیز را رعایت کنید – یعنی نماز اول وقت با حضور قلب و نماز جماعت – هیچ نصیحت دیگری لازم ندارید. بله، هیچ نصیحت دیگری!
البته تأکید میکنند که انس با قرآن هم بسیار خوب و لازم است؛ هر روز چند آیه، حتی کم، قرآن بخوانید. این هم عالی است.
خلاصه کلام: نماز اول وقت، با حضور قلب، حتیالمقدور به جماعت. این نسخه تحول روحی از زبان رهبر فرزانه انقلاب است. فرشته خواهید شد.