
در آموزههای حضرت مهدی عجل الله فرجه، نماز تنها یک تکلیف فردی نیست؛ بلکه سلاحی کارآمد و نسخهای شفابخش برای جامعه منتظران است. تأکیدات آن حضرت بر این فریضه الهی، هم نشان از عمق محبت ایشان به پیروان دارد و هم جایگاه نماز را به عنوان پایه اصلاح فرد و جامعه مینمایاند.
راز رویارویی با شیطان
امام زمان علیهالسلام در روایتی روشنگر، نماز را مؤثرترین عامل در خوار کردن ابلیس معرفی میکنند: «هیچ چیز مانند نماز، بینی شیطان را به خاک نمیساید». این بیان، پرده از کارکرد عمیق نماز برمیدارد؛ تمرینی پنجگانه در شبانهروز که روح و جان انسان را از آلودگیها پاک کرده و او را در برابر وسوسههای شیطانی واکسینه میکند. نماز، به تعبیر قرآن، بازدارنده از فحشا و منکر است.
نماز اول وقت؛ نشانه انتظار
حضرت، با تأکید بر اقامه نماز در اول وقت، به ویژه نماز صبح، معیاری عملی برای شناخت منتظران راستین ترسیم میکنند. این اهتمام، نماد انضباط روحی و آمادگی همیشگی برای ظهور است. کسی که نمازش را به تأخیر میاندازد، گویی از روحیه انتظار فاصله گرفته است.
احیای نماز؛ آرمان حکومت مهدوی
بر اساس روایات، یکی از مهمترین مأموریتهای حضرت مهدی علیهالسلام پس از ظهور، احیای نماز است. در عصر ظهور، نماز به کانون زندگی اجتماعی بازمیگردد. حتی حضرت عیسی علیهالسلام پشت سر ایشان به نماز میایستد و این، نشان از محوریت بیبدیل نماز در آن حکومت جهانی دارد. نمازهای جماعت و جمعه چنان رونق مییابند که گنجایش مساجد برای نمازگزاران کافی نخواهد بود.
یاران نمازگزار
یاران خاص امام زمان نیز چنان شیفته نمازند که «شیران روز و راهبان شب» توصیف شدهاند. آثار سجده بر پیشانیهایشان و نجوای مستمرشان در دل شب، تصویری زنده از جامعهای آرمانی است که نماز، قلب تپنده آن است.
نماز، پیوند ناگسستنی منتظران با امام غایبشان است. این عبادت، هم سلاحی برای پاکسازی امروز است و هم تمرینی برای زندگی فردایی که در سایه حکومت کریمه، معنویت در تمام زمین جاری خواهد شد.