در نیایش با خدا، به آنچه در دل می گذرد، قناعت کنیم بلکه بایستی وضع روانی خود را همواره در دست داشته باشیم و برای حصول این منظور، همراهی و همکاری زبان و تن با دل، یک ضرورت است و نماز، نیایشی زبانی و قلبی و قالبی است.
مجاهدان صدر اسلام و بسیجیان دوران دفاع مقدس را در نظر آورید که معتقد به احدی الحسنیین بودند. می گفتند ما برای خدا می جنگیم. یا دشمنت را از پا در می آوریم و انقلاب اسلامی و میهن خود را نجات می بخشیم و به پاداش چیزی را از دست نمی دهیم.
بیانهای مختلف در مورد نماز و نیایش از بیانات امیرالمومنین تا گفتار شخصیت های غربی.
نماز مورد نظر خداوند : دائمی - به جماعت - محافظت شده - اول وقت - با خشوع
خداوند بار دیگر روح پیامبرش را تقویت می کند و به او دلداری می دهد می فرماید: ما می دانیم که عکس العمل ها و سخنها ناروای آنان سینه ات را تنگ و روحت را آزرده می کند لیکن ناراحت مباش
آرامشی که نماز، به آدمی می بخشد، او را از نگرانیها، اضطرابها و غمها مصون می دارد و در صورت بروز چنین حالاتی، باز هم خواندن نماز حقیقی می تواند آن را برطرف سازد."
ما باید بچه ها را دوست دار نماز کنیم. باید آرام آرام جلو برویم، چون اساس دین، رغبت است و این رغبت در باطن کودکان طلوع نمی کند مگر این که یاد بگیرند نمازشان نماز ریایی نباشد.
نماز بهترین اعمال دینی است که اگر قبول درگاه خداوند عالم شود، عبادتهای دیگر هم قبول میشود و اگر پذیرفته نشود اعمال دیگر هم قبول نمیشود،