آنجا که پای فعالیت و نشاط دستهجمعی افراد جامعه به میان میآید، نماز، همچون گرمترین و پرشورترین عبادت دستهجمعی، نقش بزرگی را بر عهده میگیرد. مظهر این خصوصیت، همین نمازهای جماعت پنجگانه و نماز جمعه و نمازهای عید است.
امام را به راستی میتوان انسان کاملی دانست؛ چرا که به ابعاد وجودی انسان توجه داشته و در هر عرصهای که وارد میشدند؛ برای دیگران به الگویی قابل اعتماد تبدیل میشدند. عبادات در منظر امام از مقام ویژهای برخوردار بود
استاد عرفان حضرت آیت الله قاضی خطاب به شاگردانشان می فرمودند: نماز را بازاری نکنید اول وقت به جا بیاورید با خضوع و خشوع. اگر نماز را تحفظ کردید همه چیزتان محفوظ می ماند
«تهران زندگی میکردم، کارم در زمینه کامپیوتر بود، روزی از تلویزیون یکی از نمازهایی را که آیتالله بهجت (ره) میخواندند را دیدم و لذت بردم.
عبادات ما همه دارای حقایقی است، دارای اسرار و گنجینههایی است که انسانِ عابد، باید تلاش کند به آن اسرار و گنجینهها راه پیدا کند. هدف از انجام عبادات این نیست
در کتاب "برگی از دفتر آفتاب" که شرح احوال، گفتار و سیره عرفانی عارف ربانی حضرت آیت الله بهجت (ره) است، در باب شرایط حضور قلب و لذّت از عبادت و نماز چنین آمده است:
علاقه ای که حضرت امام به نماز داشتند، عاشقانه بود، نه از روی عادت. مدتی قبل از اذان، خود را مهیای نماز می کردند و این کار را واقعاً عاشقانه انجام می دادند.
نماز قالبی دارد و مضمونی؛ جسمی دارد و روحی. مواظب باشیم كه جسم نماز از روح نماز خالی نماند. نمیگوییم جسم بیروح نماز هیچ اثری ندارد؛ چرا، بالاخره یک اثرکی دارد؛ اما آن نمازی که اسلام و قرآن و شرع و پیغمبر و ائمه علیهمالسّلام
اهمیت به انجام واجبات و نیز کوشا بودن در ادای مستحبّات، که تقیّد به ظواهر شرع نام دارد، محتاج صبر است. مسلمان حقیقی باید راجع به واجبات و مستحبات، صبر و استقامت داشته باشد تا کم کم آن صبر، به او تقیّد دهد و به مرور، آن تقیّد، برای او ملکه شود.